niedziela, 3 kwietnia 2016

Człowiek

Człowiek, rodzi się jako niewinna istota, obdarowana przez Stwórcę we wszystko co jest niezbędne do życia na ziemi. Z każdą chwilą bycia, już jako człowiecza mała istota uczy się tego wszystkiego co ludzkie, a nie zawsze można to określić mianem dobra bo często bywa, że i okrutnego zła. Ponieważ, bierze wzorce od ukształtowanych i dorastających lub już dorosłych ludzi, w pierwszym rzędzie od rodziców i otaczającego go rodzeństwa, jak też od najbliższych z jego rodzinnego grona a także, od otoczenia w jakim żyje się rozwijając i kształtując swoją własną człowieczą osobowość. Ażeby być dobrym człowiekiem, potrzeba stabilnego i prawego autorytetu, który w naturalny sposób ukształtuje małego człowieka w dorosłego i odpowiedzialnego członka ludzkiej społeczności. Przeciwieństwo, tego stanu rzeczy, doprowadza niewinną małą osobę do ogólnoludzkich duchowo-życiowych upośledzeń i wszelkiego rodzaju zwyrodnień, które już w jego dorosłym życiu rzutują się na jego dojrzałą osobę, z czym musi nieustannie walczyć by zachować własne człowieczeństwo i stabilność indywidualnej osobistości, z którą przyszedł na ten świat. Tym wpisem, chciałbym przekonać czytających, że człowiek z reguły jest istotą praworządną i dobrą, dlatego pragnie kochać i również ma potrzebę czuć się kochanym. To wszystko, czego każdemu człowiekowi do życia potrzeba, gdyż reszta to są nie do końca potrzebne dodatki, które często mają degenerujący wpływ na jego osobowość. Stwórca mówi, że jeśli mamy się w co ubrać i co zjeść, a także gdzie się schronić czyli dom a do tego kochające nas osoby, to powinniśmy czuć się bogaci i szczęśliwi. Dlatego też, często zastanawia mnie to, czemu większość ludzi wciąż ma mało i mało a czym więcej osiągają i posiadają, tym bardziej stają się pazerni i wynaturzeni? Mój artykuł, dotyczy zarówno kobiet i mężczyzn, gdyż Stwórca nie ma względu na osobę, a dla mnie także jest to bez różnicy kto jest w tej większości. Albowiem, tego rodzaju zachowania sprawiają, że coraz mniej ufam ludziom i umacniają mnie w tym, iż cenię sobie bardziej zwierzęta i otaczającą mnie naturę. Oczywiście, nie skreślam wszystkich ludzi w kontaktach z sobą, bo są i tacy których bardzo sobie cenię i szanuję ich pod każdym względem ich bytności. Również, nie zakładałbym tego bloga i nie pisałbym tej notki, gdyby nie zależało mi na kontaktach z ludźmi, ale z tymi przyzwoitymi. Dlatego, że większość ma zwyczaj: /mierzę ciebie, według siebie/ i to jest wielce niesprawiedliwe a zarazem porażające. Ponieważ, ja osobiście uważam, że najpierw trzeba zadać sobie trud poznania drugiego człowieka, zanim się cokolwiek o nim powie. W przeciwnym razie, można kogoś bardzo skrzywdzić, niesłuszną o nim opinią i oceną jego człowieczych wartości, jak też jego indywidualnej osobowości jako człowieka. Chciałbym wiedzieć, publikując zapewne ten pierwszy i jedyny wpis na moim blogu, czy jest pośród Was ktoś, kto podobnie spostrzega ten ludzki świat i czuje tak jak czuję ja.

Pozdrawiam czytających i dzięki bardzo, za każdy komentarz...

52 komentarze:

  1. Bardzo ciekawy temat notki poruszyłeś .
    Widzę , że mamy podobne spojrzenie na świat . Miłego blogowania życzę . Pozdrawiam ciepło i serdecznie :)))
    /oczywiście wpisuję się na listę czytelników / :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Dzięki bardzo, za uznanie notek i samego bloga. Również, za obiektywny komentarz, a szczególnie za to samo spojrzenie na świat. A także, za miłe życzenia i pozdrowienia, które odwzajemniam :) jak też, za wpisanie się na listę moich Czytelników. Serdeczności!

      Usuń
  2. Omal Cię nie przeoczyłem, co składam na karb ostatnich zawirowań (pozytywnych).
    Przyznam, że w wielu aspektach podzielam Twój pogląd, szczególnie w kwestii uznania tego, co dobre, a co złe. Również, co do faktu, że kształtujemy swoją osobowość na podstawie tego, co oferuje nam otoczenie. Ze względów czysto światopoglądowych nie mogę się zgodzić ze stwierdzeniem, że to Bóg dał nam wszystko, co jest niezbędne do życia, ba!, śmiem twierdzić, że jeśli coś dał, ale tylko cierpienie.
    Czy da się mierzyć innych bez odniesienia do siebie? Jakoś mnie to nie przekonuje. Oczywiście, powinniśmy wyrobić w sobie dystans, obiektywizm, ale czy to jest jednoznacznie możliwe? Jak sam zauważyłeś, wychowują nas rodzice i inni, i już samo to determinuje nasze widzenie rzeczywistości. W moim mniemaniu dobrze jest w sobie wyrobić tolerancję, ale tego też musi nas ktoś nauczyć, bo sama z siebie nie przyjdzie. To, że rodzimy się dobrzy, nie chroni nas wszak przed złem, które staje się naszym udziałem.
    I tu odniosę się do Twojego ostatniego komentarza na moim blogu. Czy Pismo Święte może być takim wyznacznikiem naszego widzenia świata. Śmiem wątpić, nawet jeśli, jak stwierdziłeś, są w nim zawarte przekazy dobra. Bo zapytam przekornie, kto ma decydować, które Jego fragmenty należy traktować jako dobre?
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Jeśli masz rozeznanie co dobre a co złe, to też wiesz, że pomimo wpływu otoczenia na naszą osobowość, można ją też samemu w sobie wypracować. Trzeba tylko chcieć, nie obwiniając nikogo, za negatywne wpływy. Owszem, kiedy jest się dzieckiem, można mylić niektóre wartości dobra i zła. Ale z czasem dojrzewania i doświadczania, tego co ma na nas wpływ, zaczynamy odróżniać i to powinno nas motywować do pracy nad sobą. O czym, decyduje każdy sam, bo nikt za nikogo tego nie zrobi. W końcu, każdy jest rozumną istotą, a zatem nikt nie powinien mieć problemu, z wyborem właściwych decyzji. W czym, między innymi Biblia pomaga. No chyba, że jest osobą niezrównoważoną psychicznie, wtedy decydują za nią inni. Ale, to już inny temat. Dzięki, za obszerny komentarz. Pozdrawiam!

      Usuń
  3. Bardzo ciekawy post który porusza nas do zastanowienia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Starałem się dotrzeć do czytelnika, moim wpisem i myślę, że mi się udało. Dzięki bardzo! Serdeczności!

      Usuń
  4. Odwiedziłam!
    Dziękuję za zaproszenie!

    Piszesz:
    "Chciałbym wiedzieć, publikując zapewne ten pierwszy i jedyny wpis na moim blogu, czy jest pośród Was ktoś, kto podobnie spostrzega ten ludzki świat i czuje tak jak czuję ja."

    Dzisiaj napiszę tylko tak:
    1/ Twój wpis zawiera wiele istotnych aspektów w postrzeganiu człowieka;
    2/ Odniesienie się powierzchowne nie ma sensu, stąd można wpis potraktować jako przegląd problemów do głębszego potraktowania w przyszłości;
    3/ Nie rozumiem dlaczego miałby być pierwszy i ostatni, czyżby jest to uzależnione od reakcji czytelników i komentujących (?)

    Na koniec powiem, że moje spojrzenie na człowieka nie kłóci się z Twoim zarysem.
    Pozostawiam myśl następującą:

    BOGACTWO MATERIALNE I DUCHOWE NIE CIESZY
    - KIEDY NIE MA Z KIM SIĘ PODZIELIĆ!
    BEZ BLIŹNIEGO NIE SPOSÓB POCZUĆ SIĘ SZCZĘŚLIWYM.


    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Fakt, tak napisałem bo tak myślałem, pisząc ten pierwszy post. W sumie, też takie moje zamierzenie było, ale być może z czasem zmienię tę decyzję i coś niecoś jeszcze napiszę. Zwłaszcza, po tak wymownych komentarzach pod moim postem, które motywują mnie do zmiany tej pierwotnej decyzji. Ale, to z czasem. Napisałem tak, bo w zasadzie nie mam daru do pisania, jedynie co, to wyrażam własne myśli na ujęty przeze mnie pogląd bycia człowieka. Miło mi, że Twój pogląd nie kłóci się z moim. To prawda, że żadne z tych bogactw, nie odnosi spełnienia jeśli człowiek, nie ma się z kim nimi dzielić. Dlatego, relacje na żywo, są najcenniejsze. Dzięki bardzo, za tak pozytywny i sensowny komentarz. Serdeczności!

      Usuń
  5. Wspaniały blog, z bardzo ważną treścią. Gratuluję!
    Niewątpliwie mądry temat poruszyłeś, który dotyczy każdego z nas. Nie będę się powtarzał, w mojej wypowiedzi o istotnych wątkach, które zostały już ocenione, przez moich przedmówców. Zaznaczę tylko, że w pełni się zgadzam, z każdym komentującym Twój post. Powiedziałbym, dokładnie tak samo, no może z maleńkimi różnicami, nad którymi nie ma co się rozdrabniać. Tym bardziej, że także podzielam Twój i wielu komentujących pogląd. Jedynie co, to również zapytam się, dlaczego pierwszy i ostatni? Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Dzięki Emanuelu! Do napisania tego postu, skłoniły mnie różnego rodzaju międzyludzkie relacje na żywo, a także te w necie z obserwacji blogów ze względu na ich treść, a szczególnie komentarzy dotyczących danych treści jakie czytam. Miło mi, że podzielasz zdanie komentujących i moje, co do opisanych w treści faktów. Oczywiste jest, że jakieś różnice między nami wszystkimi są, bo nie ma dokładnie tak samo myślącego człowieka. Lecz, wypracowanie pozytywnego kompromisu dla dobra międzyludzkiego, jest konieczne, by każdy mógł być sobą i zachować życiową równowagę w społeczeństwie. Tak uważam, przynajmniej ja. Natomiast, co do dalszego pisania postów na moim blogu, zmieniłem decyzję i bodajże coś niecoś jeszcze w tym temacie napiszę, ale to z czasem. Pozdrawiam!

      Usuń
  6. Nic dodać, nic ująć. Życzę powodzenia i pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Dzięki Probusie! Również, pozdrawiam!

      Usuń
  7. Cześć! Fajny post napisałeś, mi też tęskno do dawnych czasów. Zanim nastał internet, ludzie byli blizej siebie. A teraz, to chora sytuacja jest. Ludzie wolą tłuc w klawiaturę, niż spotkać się z ludźmi w "realu". Paradoksalna jest sytuacja w której, im więcej urządzeń umożliwiających i ułatwiających komunikację międzyludzką, tym gorsza jej jakość lub jej całkowity brak. Im więcej możliwości kontaktu, tym dalej ludziom do siebie. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! No cóż, świat się zmienia a my musimy się starać, by za nim podążyć. Oczywiste jest to, że już nic nie będzie jak było dawniej, możemy jedynie dla dobrego samopoczucia nieco powspominać i tylko tyle nam pozostało. To prawda, ze dawniej ludzie byli bliżej siebie, czego nie można powiedzieć o dzisiejszych czasach, pomimo rozwoju wszelkiego rodzaju techniki i to jest właśnie najboleśniejsze, że czym jej więcej to ludzie coraz bardziej się od siebie oddalają. Twój komentarz, jest jakby potwierdzeniem mojego postu. Dzięki bardzo! Pozdrawiam!

      Usuń
  8. Ciekawy wpis :) Bardzo lubię rozważania na temat człowieka i jego miejsca we wszechświecie. Piszesz, że to jest jedyny i ostatni wpis na blogu, a szkoda bo myślę, że masz potencjał bo tworzenia wartościowych treści. Pozdrawiam;-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Dzięki Magduś, za motywujący mnie do dalszego pisania komentarz, a szczególnie za treść Twojego komentarza, który daje uznanie mojemu blogowi. Właśnie, po tak pozytywnych komentarzach jak Twój i pozostałych komentatorów, zmieniłem zdanie i postaram się coś niecoś więcej na moim blogu napisać. Chociaż, nie jestem żadnym pisarzem, bo tylko wyrażam w moim pisaniu to co myślę, spostrzegam i doświadczam, tak zwyczajnie wprost bez żadnych ogródek. A zatem, jeśli komuś odpowiada treść moich rozważań i przemyśleń, to zapraszam do dalszego mnie czytania. Oczywiście, z moją u Ciebie wzajemnością :)))
      Również, pozdrawiam Cię Magduś

      Usuń
  9. A ja nie zgadzam się z Tobą, Marku, że nie masz daru do pisania. Masz i w dobrym celu ten talent wykorzystujesz. Pozdrawiam :-) Teresa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Masz prawo, ze mną się nie zgadzać. Ale, jeśli tak uważasz, to i niech tak będzie. W takim razie, będę pisał. Również, pozdrawiam Cię Tereniu

      Usuń
  10. Ciekawy blog i bardzo konkretne rozważania na temat człowieka !!
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Dzięki bardzo, miło mi, że się podoba.
      Również, pozdrawiam Cię Elu

      Usuń
  11. Nigdy nie wyrażam o kimś opinii, póki sobie o nim sama zdania nie wyrobię. Nie robię tego pochopnie, bo można się pomylić, więc to trochę rwa . Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Bardzo dobrze i tak trzymaj. Dzięki, za konkretny komentarz. Również, pozdrawiam Cię Gigo

      Usuń
  12. Bardzo mądry wpis z którym się w pełni zgadzam, jako kobieta i człowiek, bo właśnie nim każda kobieta jest, z czym powinien się liczyć każdy mężczyzna. Dlaczego tak jest, nie będę tłumaczyć, bo każda a nawet każdy to wie. Ponieważ, właśnie wielu mężczyzn z domu wynosi, że kobieta to nie człowieka a nawet, ktoś gorszy od zwierzęcia i to tworzy wiele nieporozumień społecznych jak i rodzinnych, a czego w ogóle być nie powinno i dziwię się, że taki stan rzeczy w świecie funkcjonuje na tak szeroka skalę. Dlatego, że to właśnie Kobiety Matki rodzą dzieci obojga płci i najczęściej same się o nie troszczą poświęcając swój Kobiecy czas życia, kiedy dorośli mężczyźni sobie życiowo folgują i używają świata, poniewierając Kobiece istnienie jako Człowieka z Woli samego Boga. Nie sztuka jest spłodzić potomka, ale sztuką jest o nie dbać i je na Człowieka wychować, w czym najwięcej trudu życia poświęcają właśnie kobiety a czego, większość mężczyzn nawet nie zauważa, a co najgorsze nie ceni. Dużo by można, na ten temat dyskutować i tak, aż nadto się rozpisałam w tym temacie od narodzin do dojrzałości, a zatem na tym zakończę mówiąc krótko, że gdyby nie Kobiety świat przestałby istnieć, a więc czas na poszanowanie Kobiet i ich również Człowieczego życia. A co do wydawania opinii o kimkolwiek, to każdy kto się do tego stanu rzeczy w swych oszczerstwach posuwa, powinien najpierw się zastanowić jakim tak naprawdę sam jest Człowiekiem? Bardzo podoba mi się Twój wpis i mam nadzieję, że nie będzie to ostatni. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie i życzę, dalszego powodzenia w pisaniu tak mądrych i pożytecznych tekstów...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam! Tak, to wszystko prawda, co w swoim komentarzu ujęłaś. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości, że wiele wynosi się z domu, ale i też można nad sobą popracować. Nie jest to łatwe, ale możliwe, wszystko zależy czy ów człowiek chce być człowiekiem, czy tylko kimś do człowieka podobnym. Bardzo podoba mi się Twój komentarz, jest bogaty w konkretną treść, dzięki bardzo. Pozdrawiam Cię Różo

      Usuń
  13. Blog, z bardzo mądrymi treściami. Liczę na to, ze będzie ich o wiele więcej. Z przyjemnością przeczytałem wszystkie, nie tylko bieżący post. Życzę, pomyślności w dalszym prowadzeniu bloga, oraz dobrego dnia. Szacun Marku!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki bardzo. No nie wiem? Zastanawiam się.
      Pozdrawiam Cię Korneliuszu

      Usuń
  14. Bardzo ładnie utworzyłeś tego bloga, a przede wszystkim niezwykle ciekawe treści na nim publikujesz. To prawda, że wiele wynosi się z domu ale pomimo to, należy uczyć się samego siebie by być sobą, niezależnie w jakim społeczeństwie się wychowujemy. Wiadomo, że dopóki jest się dzieckiem, nie wszystko się rozumie we właściwy sposób ale, kiedy się już dorasta to wiele rzeczy spostrzegamy tak jakimi są i wystarczy się tego trzymać, by zachować wewnętrzną równowagę i nie spoglądać, na to jak widzą to wszyscy którzy nie chcą widzieć tego co naprawdę jest i dlatego, jest tyle zakłamań i degeneracji człowieczej istoty, która daje się bezmyślnie światu prowadzić na manowce życia. Bardzo mądry temat poruszyłeś w swoim wpisie, który myślę że powinieneś kontynuować dla dobra Cię czytających. Pozdrawiam Cie bardzo serdecznie i życzę dalszej tak mądrej pisarskiej weny, oraz wiele radości z pisania i przebywania miedzy nami blogerami, a także spokojnego i miłego dziś dnia...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki bardzo, że tekst się spodobał i za miłe przywitanie. Być może, kiedyś coś jeszcze napiszę, ale nie wiem dokładnie kiedy? Pozdrawiam Cię Halino

      Usuń
    2. Nie ma sprawy, poczekam. Dziękuje i Wzajemnie Marku

      Usuń
    3. Miło mi, dzięki. Ukłony Halinko!

      Usuń
  15. Ekstra stronka, przyciąga mądrymi treściami...
    Zgadzam się, z jej przesłaniem i to co do joty :)
    Szacun Marku!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki bardzo! Pozdrawiam Cię Lechistanie

      Usuń
  16. Sama prawda, którą mnie zafascynowałeś. Gdyby, każdy miał ten sposób myślenia i postępowania, jak piszesz byłby na świecie raj. Niestety, bywa i też tak, jak mówią negatywy tego postu i całej Twojej strony. Ilustracje, jak najbardziej stosowne do tego typu bloga. Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo mi miło, dzięki wielkie. Pozdrawiam Cię Pasjonatko

      Usuń
  17. Jest co czytać, super strona. Pisz, będę zaglądał. Pozdrawiam Autora!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki bardzo, serdecznie zapraszam. Pozdrawiam Cię Anonimowy

      Usuń
  18. Zgadzam się z treścią Twojego wpisu. Nic nie stoi na przeszkodzie by być człowiekiem. Wspaniały blog z bardzo mądrą treścią. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie, masz rację. Dzięki bardzo! Pozdrawiam Cię Estero

      Usuń
  19. Niezwykle interesującą stronę założyłeś, gratuluję!
    Tylko dlaczego, chcesz zakończyć pisanie bloga, na tym jednym poście?
    Myślę, że warto byłoby, gdybyś pisał go dalej...
    No, ale są to Twoje decyzje, nie moje i pomimo to, życzę powodzenia.
    Szacun Marku!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wielkie dzięki! Takie miałem wstępne założenie, no ale może z czasem je zmienię. Pozdrawiam Cię Janie

      Usuń
  20. Witaj Marku, dziękuję za odwiedziny bo dzięki nim mogłam i ja odwiedzić Ciebie. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki bardzo, również mi miło, że mogę Cię u siebie gościć. Pozdrawiam Cię Violinowo

      Usuń
  21. Ciekawe treści piszesz, mam nadzieję, że to jednak nie ostatnie.
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki bardzo, właśnie się przymierzam do kolejnego postu. Również, pozdrawiam Cię Jarzębinko

      Usuń
  22. Jakie to prawdziwe Marku. Ludzie są z natury dobrzy, jednak czasem gubią się w życiu i trafiają w sidła zła.Trzeba być czujnym, prowadzić uważne i świadome życie oraz cały czas rozwijać swoje dobre JA. W każdym z nas jest dobry i zły wilk, które toczą ze sobą ciągła walkę. Który wygrywa? Ten, którego karmisz;-) Pozdrawiam Cię. P.S Mam już Obserwatorów na blogu ;-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W rzeczy samej, ale niekoniecznie tak być musi. Wystarczy być świadomym rzeczywistości i nie pozwolić się, nikomu uśpić. Wtedy, górę bierze dobro nad złem. Dzięki bardzo, za wartościowy komentarz. Pozdrawiam Cię Magdalenko

      Usuń
  23. Wczytuję się z zaciekawieniem i czekam na następny post, pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miło mi bardzo, już niebawem będzie. Zapraszam.
      Pozdrawiam Cię Olimpio

      Usuń
  24. Zaczytałam się, blog posiada bardzo bogate treści. Niezwykle refleksyjne. Gratuluję pióra. Serdeczności.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam Matyldo! Cieszę się, że treść mojego bloga, zainteresowała Cię i zatrzymała, budząc refleksję. Dzięki bardzo. Serdecznie Cię pozdrawiam!

      Usuń
  25. Dziękuję za miłe komentarze na moim blogu i pozdrawiam serdecznie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Również, wielkie dzięki Elu. Ukłony!

      Usuń

Dzięki Stwórcy odnajdziesz światło w tunelu

Dzięki Stwórcy odnajdziesz światło w tunelu
Kolejny cywilizacyjny krok wstecz, popełniają patriarchalni kapłani i ślepo wierzący im poddani. Oczywiste jest, że kapłani bronią się przed upadkiem jak mogą. W końcu, jedynym sposobem dlań aby przetrwać zbliżający się upadek, to zacząć krakać jak wrony, które niesie z sobą wiatr. Biedni, nie wiedzą co czynią i idą dokładnie tam, gdzie pędzi ich strach. Tylko głupiec wierzy, że może zapanować nad Stwórczą Mocą Bożego Ducha. Tak więc, bądźcie czujni i ufni samemu Stwórcy!